Koncentrat krwinek czerwonych (KKCz) to krwinki czerwone wraz z niewielką ilością osocza. Można go przechowywać w lodówce maksymalnie do 42 dni po pobraniu. Może być otrzymywany z krwi pełnej (po usunięciu większości osocza) lub metodą aferezy (erytroaferezy) tj. przy użyciu specjalnej aparatury, która umożliwia pobranie wyłącznie krwinek czerwonych od dawcy, natomiast pozostałe składniki komórkowe oraz osocze są na powrót wprowadzane do ustroju dawcy. Koncentrat krwinek czerwonych jest stosowany w celu uzupełnienia utraconej krwi (np. w leczeniu osób po wypadkach) oraz u pacjentów z anemią.
Koncentrat krwinek płytkowych (KKP) stanowią płytki krwi zawieszone w niewielkiej ilości osocza. Uzyskuje się go przez odpowiednie odwirowanie 3-5 jednostek krwi pełnej lub metodą automatycznej aferezy (trombaferezy). Niestety, ze względu na krótki czas życia krwinek płytkowych, KKP nadaje się do przetoczenia tylko w ciągu 5 – 7 dni od pobrania. Płytki krwi podaje się głównie pacjentom z małopłytkowością oraz pacjentom onkologicznym, należy przy tym podkreślić, iż zapotrzebowanie na płytki krwi wzrasta wraz z postępem medycyny. Zasadniczym wskazaniem do stosowania jest małopłytkowość i towarzyszące jej objawy małopłytkowej skazy krwotocznej. Inne wskazania do transfuzji KKP są mniej lub bardziej względne i zależą od stanu klinicznego chorego.
Osocze otrzymywane jest metodą automatycznej aferezy (plazmaferezy) lub przez odpowiednie odwirowanie krwi pełnej i zamrożenie. Im szybciej osocze zostanie zamrożone, tym więcej zawiera czynników krzepnięcia wrażliwych na wysoką temperaturę. Najwyższą wartość ma osocze, które w czasie do 30 minut od chwili pobrania krwi zostanie schłodzone do temperatury -30°C lub niższej . Takie osocze nazywa się osoczem świeżo mrożonym (FFP od ang. Fresh Frozen Plasma). Po zamrożeniu można przechowywać FFP w temperaturze około 25°C lub niższej nawet do 3 lat.
Osocze stosuje się przede wszystkim u osób z zaburzeniami krzepnięcia, szczególnie u chorych z niedoborem kilku czynników krzepnięcia. Ponadto, osocze nie wykorzystane do celów leczniczych, może po przetworzeniu zostać wykorzystane do produkcji leków krwiopochodnych.
Inne produkty krwiopochodne to:
- Albumina – główne białko osocza krwi o licznych funkcjach w organizmie człowieka. Albuminy stosuje się przede wszystkim w leczeniu oparzeń.
- Immunoglobuliny (zwane inaczej przeciwciałami) – białka wydzielane przez część białych krwinek w przebiegu odpowiedzi immunologicznej, które stanowią część układu odpornościowego człowieka i pełnią zasadniczą rolę w obronie organizmu przed wirusami, bakteriami i innymi patogenami. Dożylne preparaty immunoglobulin stosuje się u pacjentów z obniżoną odpornością oraz w celu modulowania działania układu immunologicznego np. u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, nowotworowymi. Immunoglobuliny uzyskane od dawców immunizowanych (po zaszczepieniu) mogą posłużyć do wyprodukowania surowic odpornościowych np. surowicy przeciwtężcowej. Chory otrzymuje surowicę zawierającą gotowe przeciwciała ludzkie w celu wytworzenia krótkotrwałej postaci odporności.
- Krioprecypitat – stężony koncentrat białek osocza zawierających większe ilości czynników krzepnięcia. Krioprecypitat jest wykorzystywany do leczenia skaz krwotocznych.